به عنوان یک مقاله دهنده در این همایش پیش از هر چیز باید از برگزار کنندگان آن اظهار گلایه و ناخرسندی کنم. از ماهها پیش اطلاع رسانی   صورت گرفته بود.  اکثر پذیرفته شدگان و سخنرانان همایش را زنان تشکیل می دادند.  دو نفر از سخنرانان در همایش حضور پیدا نکردند و استقبال چندانی از همایش نشد.  مسئولان برگزار ی همایش  عده ای از نویسندگان مقالات را سرکار گذاشتند و حتی از آنها برای  شرکت در همایش دعوت به عمل نیاوردند. و این عمل از عده ای که خود را سردمدار کتابداری می دانند باعث تاسف و تامل برانگیز است.

  در مورد محتوای همایش، به نظر بنده با وجود محورهای مختلفی که برای همایش اعلام شده بود در عمل تعداد مقالات مرتبط با هر محور کافی نبود و بیشتر مقالات همان حرف‏های کلی بودند که در کتاب های روش تحقیق هم می‏توان یافت‏. ممکن است این موضوع ناشی از تعداد ناکافی مقالات ارسالی به دبیرخانه همایش باشد، چه اینکه هیچ مقاله ای هم برای پوستر ارائه نشده بود، در حالی که جای پوسترها پیش بینی شده بود. اگر حدس من درست باشد، با توجه به تعداد زیاد دانشجویان مقاطع تحصیلات تکمیلی و اعضای هیات علمی رشته –که با روش به عنوان یک موضوع مهم در پژوهش درگیرند- جای تعجب است که مشارکت‏شان در این همایش، چه به عنوان ارائه  دهنده و چه به عنوان مستمع، این اندازه پایین بود.

   طبق اظهار نظر شرکت کنندگان در همایش ،ارائه های دانشجویی طبق معمول چندان جذاب نبودند و بعضا چرت‏برانگیز هم بودند،   و از طرفی  چاپ و نشر مجموعه مقالات اینگونه همایشها سود آن تنها  به جیب مسئولان همایش وناشر  می رود  ولی در این میان تنها ارائه دهنده مقاله است که ضرر می بیند.